|
37 - طاغوت شكنى امام حسن (عليه السلام )
پس از شهادت امام على (عليه السلام ) معاويه كم كم بر همه جهان اسلام مسلط شد، روزى
با دارو دسته خود به كوفه آمد، طرفدارانش به او گفتند: حسن بن على (عليه السلام )
در نظر مردم كوفه بسيار محترم و محبوب است ، خوب است شما به منبر بروى و در و خطبه
خود كارى كنى كه آن حضرت از چشم مردم بيفتد.
امام حسن (عليه السلام ) از جريان آگاه شد، در مسجد پيش دستى كرد و قبل از سخنرانى
معاويه برخاست و خطاب به مردم كرد و فرمود: اى مردم آيا اگر شما همه جهان را بگرديد
كسى را غير از من و برادرم حسين (عليه السلام ) مى يابيد كه جدش رسول خدا (صلى الله
عليه وآله ) باشد؟ ما براى حفظ خونهاى مردم دست از جنگ كشيديم
(54)و حكومت در دست اين طاغوت -
اشاره به معاويه - قرار گرفت و اين جز فتنه اى تا وقتش نمى يابم .
معاويه گفت : منظورت چيست ؟
امام حسن (عليه السلام ) فرمود: منظورم همان است كه خدا خواسته است .
معاويه به خشم آمد و بالاى منبر رفت و در خطبه خود از على (عليه السلام ) و آل على
(عليه السلام ) بدگويى كرد.
امام حسن (عليه السلام ) از پاى منبر برخاست و خطاب به معاويه فرمود: اى فرزند زن
جگر خواره آيا اميرمؤ منان (عليه السلام ) را سبب مى كنى به او ناسزا مى گويى با
اينكه پيامبر (صلى الله عليه وآله ) فرمود: كسى كه به على (عليه السلام ) ناسزا
بگويد به خدا ناسزا گفته و خداوند چنين فردى را تا ابد وارد دوزخ مى كند.
آنگاه امام از روى بى اعتنايى به معاويه پشت كرد و به طرف منزل آمد و ديگر به آنجا
برنگشت
(55)
|
